Tez Koleksiyonu

Enflamatuar markerların hiperemezis gravidarum ile ilişkisinin değerlendirilmesi

2025-03-28T06:29:41Z

Enflamatuar markerların hiperemezis gravidarum ile ilişkisinin değerlendirilmesi Üyük, Zehra Dilara tartışmalıdır. Fakat son zamanlarda yapılan çalışmalarda patogenezinde inflamasyonun nasıl bir rol oynadığı açıklanamamasına rağmen HG ile inflamasyon belirteçleri arasında önemli bir ilişki olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle biz bu çalışmamızda HG'nin inflamasyon markerlarından olan prokalsitonin (PRK), nötrofil-lenfosit oranı (NLO) ve platelet-lenfosit oranı (PLO) ile olan ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. Materyal-metod: Bu çalışma prospektif kontrollü bir çalışmadır. 1 Haziran 2020-22 Ocak 2023 tarihleri arasında HG tanısı alan 82 hastanın demografik özellikleri (yaş, boy, kilo, vücut kitle indeksi, eğitim durumu, parite, geçirilmiş cerrahi, akut/kronik hastalık), serum PRK, nötrofil, lenfosit, platelet seviyeleri, NLO, PLO, obstetrik ve neonatal sonuçları sağlıklı 82 gebenin sonuçlarıyla karşılaştırıldı. HG'li gebeler idrarlarındaki keton seviyelerine göre sınıflandırılarak çalışma grubu kendi içerisinde tekrar karşılaştırıldı. Bulgular: Gruplar demografik özellikleri açısından homojendi (p>0,05). PRK ve PLO değerleri kontrol grubuna göre HG'li grupta anlamlı olarak yüksekti (p<0,001 ve p=0,013; sırasıyla). Obstetrik ve neonatal sonuçlardan yenidoğan ağırlığı ve 1. dk Apgar skoru kontrol grubuna göre HG'li grupta anlamlı olarak düşüktü (p=0,013 ve p=0,043; sırasıyla). HG'li grubun idrar keton seviyesine göre sınıflandırılarak yapılan karşılaştırmada idrarında +3 ketonu olan grupta PRK ve PLO seviyeleri anlamlı olarak yüksekti (p<0,001, p=0,041; sırasıyla). Lenfosit seviyeleri +3 keton olan grupta anlamlı olarak düşüktü (p=0,048). Obstetrik ve neonatal sonuçların karşılaştırılmasında anlamlılık yoktu (p>0,05). Sonuç: HG'li grupta enflamasyon belirteçlerinden PRK ve PLO'nun yüksek çıkması HG'nin patogenezinde enflamasyonun rol alabileceğini göstermektedir. HG, düşük yenidoğan ağırlığı ve düşük 1. dk Apgar skoru için risk artışına neden olabilir.; Objective: The pathophysiology of hyperemesis gravidarum (HG) is still controversial. However, although the role of inflammation in its pathogenesis could not be explained in recent studies, it has been shown that there is an important relationship between HG and inflammation markers. Therefore, in this study, we wanted to evaluate the relationship between HG and inflammation markers procalcionin (PRK), neutrophil-lymphocyte ratio (NLO) and platelet-lymphocyte ratio (PLO). Material and Method: This study is a prospective controlled study. Between 1 June 2020 and 22 October 2022, demographic characteristics (age, height, weight, body mass index, educational status, parity, previous surgery, current chronic disease), PRK, neutrophil, lymphocyte, platelet levels, NLO, PLO, obstetric and neonatal outcomes of 82 patients diagnosed with HG were compared with the results of 82 healthy pregnant women. Pregnant women with HG were classified according to the ketone levels in their urine and the study group was also compared within itself. Result: The groups were homogeneous in terms of demographic characteristics (p>0,05). PRK and PLO values were significantly higher in the group with HG compared to the control group (p<0,001 and p=0,013; respectively). Among obstetric and neonatal outcomes, infant weight and 1st Apgar score were significantly lower in the HG group compared to the control group (p=0,013 and p=0,043; respectively). In the comparison made by classifying the patients with HG according to their urinary ketone level, PRK and PLO levels were significantly higher in the group with +3 ketones in their urine (p<0,001, p=0,041; respectively). Lymphocyte levels were significantly lower in the group with +3 ketones in their urine (p=0,048). There was no significance in the comparison of obstetric and neonatal outcomes (p>0,05). Conclusion: High levels of inflammation markers PRK and PLO in the group with HG indicate that inflammation may play a role in the pathogenesis of HG. HG may increase the risk for low infant weight and low 1th Apgar score.

Abortus imminens olan gebelerde serum prokalsitonin, nötrofil-lenfosit ve trombosit-lenfosit oranlarının değerlendirilmesi

2025-03-28T06:29:41Z

Abortus imminens olan gebelerde serum prokalsitonin, nötrofil-lenfosit ve trombosit-lenfosit oranlarının değerlendirilmesi Aydın, Sakine Merve Amaç: Abortus imminens patofizyolojisinde rol aldığı düşünülen kronik inflamatuar reaksiyondan dolayı, abortus imminens ile inflamasyon belirteçleri olan prokalsitonin, nötrofil-lenfosit ve trombosit-lenfosit oranları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: 15 Haziran 2020-30 Kasım 2020 tarihleri arasında Amasya Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğinde abortus imminens tanısı alan 55 hastanın demografik özellikleri (yaş, boy, kilo, vücut kitle indeksi, eğitim durumu, parite, geçirilmiş ameliyat, mevcut kronik hastalık), serum prokalsitonin, nötrofil, lenfosit, trombosit seviyeleri, nötrofil-lenfosit oranları (NLO) ve trombosit-lenfosit oranları (PLO) sağlıklı 55 gebenin sonuçlarıyla karşılaştırıldı. Abortus imminens için prokalsitonin, NLO ve PLO açısından ROC analizleri yapıldı. Ayrıca abortus imminens grubu ultrasonografide kanama alanı olup olmamasına göre iki gruba ayrılarak; serum prokalsitonin seviyeleri, NLO ve PLO değerleri tekrar değerlendirildi. Bulgular: Gruplar demografik özellikleri açısından homojendi (p>0,05). Prokalsitonin seviyesi ve NLO değeri abortus imminens grubunda kontrol grubuna göre anlamlı yüksekti (p<0,05). ROC analizinde eğri altında kalan alan (AUC), prokalsitonin için 0,615 %95 güven aralıkları (0,509-0,721) şeklinde, NLO için ise 0,662 %95 güven aralıkları (0,560-0,765) şeklindeydi ve her ikisi de istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05). Prokalsitonin ve NLO, abortus imminensi öngörmede tanısal karar verdirici olarak uygun parametreler şeklinde sonuçlandı. Ultrasonografide kanama olup olmamasına göre iki gruba ayrılan abortus imminenslerden kanama alanı olanlarda; prokalsitonin, NLO ve PLO olmayanlara göre yüksekti, fakat anlamlılığı yoktu (p>0,05). Sonuç: Abortus imminens tanısını prokalsitonin ve NLO laboratuvar olarak destekleyebilir. Gebelerde artan serum prokalsitonin seviyesi ve NLO değeri abortus imminens için artan riski gösterebilir.; Objective: It was aimed to evaluate the relationship between abortion imminence and procalcitonin, neutrophil-lymphocyte and platelet-lymphocyte ratios, which are markers of inflammation, due to the chronic inflammatory reaction that is thought to play a role in the pathophysiology of abortion imminence. Materials and Methods: Demographic characteristics (age, height, weight, body mass index, educational status, parity, previous surgery, current chronic disease), serum procalcitonin, neutrophil, lymphocyte, platelet levels, neutrophil-lymphocyte ratios (NLR) and platelet-lymphocyte ratios (PLR) of 55 patients diagnosed with abortion imminence at Amasya Sabuncuoğlu Şerefeddin Training and Research Hospital Gynecology and Obstetrics Clinic between June 15, 2020 and November 30, 2020 were compared with 55 healthy pregnant women. ROC analyzes were performed for abortion imminence in terms of procalcitonin, NLR and PLR. In addition, the abortion imminence group with continuing pregnancy was divided into two groups according to the presence of hemorrhage area in ultrasonography and re-evaluated in terms of serum procalcitonin levels, NLR and PLR. Results: Groups were homogeneous in terms of their demographic characteristics (p> 0.05). Procalcitonin and NLR levels were significantly higher in abortus imminence group compared to control group (p <0.05). In the ROC analysis, the area under the curve (AUC) was 0.615 95% confidence intervals (0.509-0.721) for procalcitonin and 0.662 95% confidence intervals (0.560-0.765) for NLR, both of which were statistically significant (p <0.05). Procalcitonin and NLR resulted as appropriate parameters as diagnostic decision makers in predicting abortion imminence. Among the abortus imminens, which were divided into two groups according to whether there was hemorrhage area in ultrasonography, procalcitonin, NLR and PLR were higher in patients with hemorrhage area than those without, but it was not significant (p> 0.05). Conclusion: Procalcitonin and NLR can support the diagnosis of abortion imminence in the laboratory. Increased serum procalcitonin and NLR levels in pregnant women may indicate an increased risk for abortion imminence.

Septorinoplasti operasyonunda kullanılan, enjekte edilebilir trombositten zengin fibrinin postoperatif ödem ve ekimoz üzerine olan etkisi

2025-03-28T06:29:40Z

Septorinoplasti operasyonunda kullanılan, enjekte edilebilir trombositten zengin fibrinin postoperatif ödem ve ekimoz üzerine olan etkisi Uzun, Erhan Amaç: Trombositten zengin fibrin, ikinci jenerasyon trombosit konsantresidir. İki binlerin başında keşfedilen bu otolog materyal; yara iyileşmesine olan olumlu katkıları, hemostatik etkileri ve antiinflamatuar özelliklerinden dolayı günden güne daha popülarize olmaktadır. Çalışmamızda enjekte edilebilir trombositten zengin fibrinin, septorinoplasti operasyonu sonrası postoperatif dönemde meydana gelen periorbital ödem ve ekimoz üzerine etkisinin incelemesi amaçlandı. Metod: Çalışmamızda enjekte edilebilir trombositten zenginden fibrinin etkilerini incelemek için 22 kişi çalışma ve 22 kişi kontrol olmak üzere, 44 kişi değerlendirildi. 700 rpm ve 3 dakikada gerçekleştirilen santrifüj işlemi sonrası, enjekte edilebilir trombositten zengin fibrin meydana gelmektedir. Enjekte edilebilir fibrin, subperiosteal tüneller açıldıktan ve lateral osteotomi gerçekleştikten sonra mevcut tünellere travma yaratmaması için ucunda iğnesi olmayan kanülle sokularak bilateral sıkılmaktadır. Postoperatif takiplerde ise bantlama ve atel öncesi başlayarak, birinci ve dördüncü saat, birinci gün, ikinci gün, beşinci gün, yedinci gün, onuncu gün ve on beşinci günlerde değerlendirilerek ödem ekimoz skalasına göre puanlama gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Enjekte edilebilir trombositten zengin fibrin uygulaması gerçekleştirilen grupta, kontrol grubuna göre tüm zaman dilimlerinde anlamlı olarak daha az periorbital ekimoz meydana gelmiştir. Aynı şekilde çalışma grubunda kontrol grubuna kıyasla atel öncesi dönemden, yedinci güne kadar anlamı olarak daha az periorbital ödem izlenmiştir. Onuncu ve on beşinci günlerde ise her iki grup arasında ödem açısından fark izlenmemiştir. Çalışma grubunun, maksimum ulaşılan ödem ekimoz seviyesi kontrol grubuna göre anlamlı derecede az görülmüştür. Maksimum ödem ve ekimoza ulaşma süreleri de yine çalışma grubunda anlamlı derece daha kısa olarak ölçülmüştür. Sonuç: Enjekte edilebilir trombositten zengin fibrin periorbital ödem ve ekimozda anlamı derece bir azalma meydana getirmektedir. Aynı zamanda ulaşılan maksimum ödem ekimoz seviyesini azaltmakta ve ulaşılan süreyi de kısaltarak daha hızlı bir iyileşme dönemi sunmaktadır.; Of Ear, Nose, Throat And Head And Neck Surgery Speciality Thesis, Supervisor: Assoc.Prof. Tugce Simsek, August/2022 Objective: Platelet-rich fibrin is a second generation platelet concentrate. This autologous material discovered in the early 2000s; It is becoming more popular day by day due to its positive contributions to wound healing, hemostatic effects and anti-inflammatory properties. In our study, it was aimed to examine the effect of injectable platelet-rich fibrin on periorbital edema and ecchymosis occurring in the postoperative period after septorhinoplasty operation. Method: To examine the effects of injectable platelet-rich fibrin in our study, 44 subjects, 22 of whom were study and 22 were control, were evaluated. After centrifugation at 700 rpm and 3 minutes, injectable platelet-rich fibrin is formed. After the subperiosteal tunnels are opened and the lateral osteotomy is performed, the injectable fibrin is inserted with a cannula without a needle and tightened bilaterally to avoid trauma to the existing tunnels. In the postoperative follow-ups, starting before taping and splint, the edema was scored according to the ecchymosis scale by evaluating the first and fourth hours, the first day, the second day, the fifth day, the seventh day, the tenth day and the fifteenth day. Results: Significantly less periorbital ecchymosis occurred in the group in which injectable platelet-rich fibrin was applied compared to the control group in all time periods. Likewise, significantly less periorbital edema was observed in the study group compared to the control group, from the pre-splint period to the seventh day. On the tenth and fifteenth days, there was no difference between the two groups in terms of edema. The maximum reached edema and ecchymosis level of the study group was significantly lower than the control group also the times to reach the maximum edema and ecchymosis were also measured to be significantly shorter Conclusion: Injectable platelet-rich fibrin produces a significant reduction in periorbital edema and ecchymosis. At the same time, the maximum achieved edema reduces the level of ecchymosis and shortens the time reached, offering a faster recovery period.

Adölesan polikistik over sendromlu hastalarda obezite ile oksidatif stres ilişkisinin değerlendirilmesi

2025-03-28T06:29:33Z

Adölesan polikistik over sendromlu hastalarda obezite ile oksidatif stres ilişkisinin değerlendirilmesi Selveroğlu, Cahidenur Amaç: Polikistik over sendromu(PKOS), adölesan yaşlarda başlayıp üreme çağındaki kadınlarda çok görülen hastalıklardan biridir. PKOS hastaları; menstrüel disfonksiyona, hiperandrojenizim bulgularına(hirşutizm, akne gibi), metabolik sorunlara, artmış kardiyovasküler riske, insülin rezistansına, tip 2 diyabetus mellitus gelişim riskine, depresyon-anksiyete gibi ruhsal bozukluklara sahiptirler. Oksidatif stres; santral obezitesi olan, insülin rezistansı olan ve hiperandrojenik hastalarda yüksek düzeylerde seyreder. İnsülin rezistansında oksidatif stresle ilgili Türkiye'de ve dünyada insan ve hayvan çalışmalan yetersizdir. Bu bilgilere dayanarak biz bu çalışmamızda adölesan yaştaki PKOS hastalarinda, oksidatif stres parametreleri olan total antioksidan seviyesi (TAS), total oksidan seviyesi (TOS) ve oksidatif stres indeksi (OSI) düzeylerinin obeziteyle olan ilişkisine dair yeni veriler elde etmeyi amaçladik. Bu verilerden yola çıkarak adölesanlardaki polikistik over sendromunda zayif ve kilolu hastalar arasindaki farklılıkları gözlemleyerek TAS, TOS ve OSI düzeylerinin obezite ile koorelasyonu belirleyecegiz.. Gereç ve Yöntem alışmaya . 2.2 2 ve . 2.2 22 tar hler arasında Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum polikliniklerine başvuran PKOS tanısı almayan normal kilolu 3 ve fazla kilolu/obez(BKI >24,8 kg/m2 ) 32 ve PKOS tanısı alıp normal kilolu olan 3 ve fazla kilolu/obez(BKI >24,8 kg/m2 ) 32 hasta olmak üzere dört grup oluşturuldu. alışma ç n Rotterdam kriterleri kullanılmış olup, 3 kr terden 2 s n n sağlanması durumunda PKOS tanısı konulmuştur. Hastaların tamamından araştırma zn ve aydınlantılmış onam alınmıştır. alışma ç n gruplardan alınan b lg ler, olgu raporu formlarına kayded lerek hastaların aç rutin tetkikler için verdiği kan örnekleri rutin zaten alınmış olan örneklerin analizi yapıldıktan sonra uygun saklama ortamlarında (-7 °C) TAS, TOS kitleriyle toplu analizi için analiz gününe kadar saklanmıştır. Tüm bireylerin serum glukoz, total testosteron, dehidroepiandrosteron sülfat(DHEA-S), luteinleştirici hormon(LH), folikül stimülan hormon(FSH), östrojen, progesteron, 7OH-progesteron,crp,alt,ast,üre,kreatinin ve hemogram düzeyleri belirlenmiştir. TAS ve TOS kitleri ile TAS, TOS ve OSI hesaplanmış olup gruplar arası farklılıklar incelendi. Bulgular alışma grupları arasında obez ve PKOS gruplarında total testesteron, 7-OH progesteron,DHEASO4,WBC, CRP, ALT değerleri, TAS, TOS ve OSI PKOS'lu bireylerden anlamlı olarak yüksekti. TOS ile OSI arasında kuvvetli bir korelasyon bulunurken; TAS ile OSI arasında orta derece bir korelasyon bulunmaktadır. Araştırma kapsamında özellikle Obez/PKOS grubu hastalarda diğer gruplara göre WBC değeri arttıkça TOS'un arttığı; CRP değeri arttıkça TAS'ın arttığı; TTESTOSTERON arttıkça TOS'un arttığı; ALT değeri arttıkça hem TAS'ın hem TOS'un arttığı bulunmuştur. Normal v Kilo/Normal Hasta ile Obez/PCOS gruplarında TOS ve TAS değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu. Normal Kilo/PCOS ile Obez/PCOS ikili grup karşılaştırmasında TAS değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu . Sonuç: alışmamızda PKOS'lu hastalarda ve PKOS olmayan hastalarda BKİ'ne göre fazla kilolu/obez olan ve fazla kilolu/obez olmayan olarak 4 gruba ayırarak özellikle PKOS ve obez grupta diğer gruplara oranla TAS, TOS ve OSI deki değişiklikleri gözlemledik. alışmamızda literatürde de saptanan bulgulara benzer olarak obezite ve PKOS ta influmatuvar bir sürecin de patoloji de etkili olduğu bulunmuştur. Bu çalışmanın sonuçları ileri çalışmalar için temel bilgi sağlama açısından önemli olabilir ve verilerimizin kanıt düzeyini artırmak amacıyla daha büyük popülasyonlu çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.; Objective: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is one of the most common diseases that starts in adolescence and is common in women of reproductive age. PCOS patients have menstrual dysfunction, signs of hyperandrogenism (such as hirsutism, acne), metabolic problems, increased cardiovascular risk, insulin resistance, risk of developing type 2 diabetes mellitus, and mental disorders such as depression-anxiety. Oxidative stress; It has high levels in patients with central obesity, insulin resistance and hyperandrogenicity. Human and animal studies on oxidative stress in insulin resistance in Turkey and in the world are insufficient. Based on this information, we aimed to obtain new data on the relationship between oxidative stress parameters, total antioxidant level (TAS), total oxidant level (TOS), and oxidative stress index (OSI) levels, with obesity in adolescent PCOS patients. Based on these data, we will determine the correlation of TAS, TOS and OSI levels with obesity by observing the differences between thin and overweight patients in adolescent polycystic ovary syndrome. Material and Method: Between 01.02.2021 and 01.02.2022, Amasya University Sabuncuğlu Şerefeddin Education and Research Hospital Preferred to Gynecology and Obstetrics outpatient clinics, four groups were created, normal weight 31 and overweight/obese 32 not diagnosed with PKOS and taking the diagnosis of PKOS and being 30 patients with normal weight and overweight/obese (BKI >24.8 kg/m2) 32 patients. Rotterdam criteria have been used and PKOS has been diagnosed if 2 of the 3 criteria are provided. Research permission and enlightened consent were obtained from all patients. The information received from the groups for the study was recorded in the case report forms and the blood samples given by patients for hungry routine tetrics were analyzed in the appropriate storage media after the routine of the samples already taken (- 7 °C) TAS, It was stored until the day of analysis for batch analysis with TOS kits. Serum glucosis, total testosterone, dehydroepiandrosterone sulfate (DHEA-S), luteinizing hormone (LH), Follicle stimulant hormone (FSH), estrogen, progesterone, 17OHprogalt,cryton,creatinine and hemogram levels have been determined. TAS, TOS and OSI were calculated with TAS and TOS kits and differences between groups were examined. Result:Among the study groups, total testosterone, 17-OH progesterone, DHEASO4, WBC, CRP, ALT values, TAS, TOS and OSI were significantly higher in the obese and PCOS groups. While there is a strong correlation between TOS and OSI; There is a moderate degree between TAS and OSI. As part of the research, especially in the Obese/PKOS group patients, as the WBC value increased compared to other groups, TOS increased; TAS increasedas CRP value increased; TOS increasedas TTESTOSTERON increased; As the ALT value increased, it was found that both TAS and TOS increased. A statistically significant difference in TOS and TAS values was found in the Obese/PCOS groups with Normal Weight / Normal Patient. A statistically significant difference in TAS values was found in the Obese/PCOS binary group comparison with Normal Weight/PCOS. Conclusion: In our study, TAS divided into 4 groups with overweight/obese and nonoverweight/obese according to BKI in patients with PKOS and non-PKOS, especially in the PKOS and obese group compared to other groups, we observed changes in TOS and OSI. In our study, similar to the findings found in the literature, an inflammatory process in obesity and PKOS was found to be effective in pathology. The results of this study can be important for providing basic information for further studies, and larger population studies are needed to increase the level of evidence of our data.